Պացիենտների համար
- Covid 19
- Մաշկային հիվանդություններ
- Մարսողական համակարգ
- Սիրտ-անոթային համակարգ
- Թերապիա
- Ոսկրա-մկանային համակարգ
- Քիթ-կոկորդ-ականջաբանություն
- Նյարդային համակարգ
- Ուրոլոգիա
- Գինեկոլոգիա
- Առաջին օգնություն
- Էնդոկրինոլոգիա
- Վիրաբուժություն
- Առողջ ապրելակերպ
- Ախտորոշում
Մեզի քանակի փոփոխությունները
Մեզը կենսաբանական հեղուկ է, որը արտացոլում է օրգանիզմի վիճակը, իսկ նրա ցուցանիշները կարող են վկայել տարբեր օրգան-համակարգերի հիվանդությունների մասին:
Շատ դեպքերում միայն մեզի արտաքին տեսքից հնարավոր է ախտաբանական գործընթացների վերաբերյալ կարևոր հետևություններ անել, ինչը հատկապես վերաբերվում է երիկամային հիվանդություններին:
Օրվա ընթացքում արտադրվող մեզի քանակը կարող է և՛ երիկամային, և՛ սիրտ-անոթային համակարգի ախտաբանության ցուցիչ լինել:
Նորմայում մեզի օրվա քանակը կազմում է 1,5-2 լիտր: Այն կարող է փոփոխվել որոշ իրավիճակներում: Օրինակ, շատ հեղուկներ և սպիտակուցային մթերք ընդունելիս մեզի քանակն ավելանում է, և՝ հակառակը: Մեզի քանակը պակասում է ֆիզիկական ծանրաբեռնվածության ժամանակ, երբ ուժեղացած է քրտնարտադրությունը: Մեզի քանակը տարբեր է նաև օրվա տարբեր ժամերին՝ այն շատանում է առավոտյան և ցերեկվա ժամերին, պակասում` երեկոյան և գիշերը:
Մեզի քանակից ելնելով տարբերում են.
- պոլիուրիա. մեզի մեծ քանակի արտադրություն՝ 2000 մլ-ից ավելի
- օլիգուրիա. մեզի քիչ քանակ՝ 500 մլ-ից պակաս,
- անուրիա. մեզի արտադրությունը պակաս է 50 մլ-ից:
Պատճառները: Պոլիուրիան դիտվում է երիկամների հիվանդության, շաքարային և ոչ շաքարային դիաբետների, հիպերպարաթիրեոզի ժամանակ և այլն:
Օլիգուրիան բնորոշ է երիկամային հիվանդություններին (պիելոնեֆրիտ, գլոմերուլոնեֆրիտ), քարով կամ ուռուցքով միզուղիների նեղացմանը: Մեզը պակասում է նաև ուժեղ արյունահոսության, ինտոքսիկացիաների, սով պահելու, մեծ մակերսով այրվածքների, զարկերակային ճնշման կտրուկ իջեցման ժամանակ:
Երբեմն օլիգուրիա անվանվում է նաև, երբ մեզի քանակը պակասում է միզապարկի լրիվ չդատարկվելու արդյունքում:
Մեզի արտահոսքի նվազում է տղամարդկանց մոտ պրոստատիտի ժամանակ, երբ մեծացած շագանակագեղձը սեղմում է միզածորանները, կամ կանանց հորմոնալ խանգարումների արդյունքում` ծննդաբերությունից հետո միզապարկի ատոնիայի հետևանքով:
Անուրիան մեծ մասամբ երիկամների լուրջ ախտաբանության դեպքում է դիտարկվում (գլոմերուլոնեֆրիտ, ոչ համապատասխան արյան ներարկում, թունավորում, սեպսիս, շոկ): Անուրիա կարող է լինել քարի կամ ուռուցքի պատճառով` միզուղիների սեղմման հետևանքով:
Երկարատև անուրիայի ժամանակ զարգանում է ուրեմիա՝ մեզով չհեռացած նյութերով օրգանիզմի թունավորում:


